Gezin onder druk | Bescherm onze kinderen

Het gezin staat steeds meer onder druk en moet plaatsmaken voor het maakbare, trans humane gezin.

Oktober 2025, Comité Bescherm onze kinderen.

Het natuurlijke gezin wordt systematisch ontmanteld door technologie, ideologie en wetgeving. Het kind verliest zijn biologische wortels, binding en welzijn — ten gunste van een transhumane, maakbare toekomst.

Petra De Sutter, gewezen vicepremier van België, pleit in haar TED-talk in Brussel in 2018 ‘The future is now’ voor het maakbare perfecte gezin. Zij schetst een volledig technocratische maatschappij. Straks kunt u uw ‘designed baby’ afhalen in de kliniek waar uw baby buiten de baarmoeder wordt verwekt.

‘Reproductie is niet langer verbonden met seksualiteit, relatie of familie. U geeft uw gameten af en enkele maanden later kunt u uw baby ophalen in de fabriek – ontworpen zoals u dat wilt. De wetenschap staat aan onze kant.’
‘Dit is onze toekomst om te overleven. We moeten ons eigen genoom (blauwdruk van al ons erfelijke materiaal) overnemen.’ Deze stroming heet transhumanisme.’ (Luister hier>>)(Bron>>).

Petra De Sutter wil de wetten aanpassen om de draagmoederschapsindustrie in Europa en België toe te staan. Ze was medeoprichtster van een draagmoederkliniek in India genaamd ‘Seeds of Innocence’, die is uitgegroeid tot een grootschalige vorm van mensenhandel.

In België wil men draagmoederschap legaliseren, waarbij de wensouders alle ouderrechten krijgen en de draagmoeder louter een instrument wordt om die wens te vervullen. Hiermee wordt het belang van het natuurlijke gezin voor het kind geminimaliseerd. Kinderen groeien niet meer op bij hun biologische ouders, maar bij hun wensouders. De gevolgen hiervan op lange termijn voor het kind zijn niet te overzien. (Bron>>)

In Quebec, een provincie in Canada, kregen drie mannen in een polyamoreuze relatie toestemming om een kind te adopteren. Het belang van het kind lijkt in deze gerechtelijke beslissingen geen rol meer te spelen – evenmin als de rol van de moeder in het gezin. Het Hooggerechtshof van Quebec oordeelde dat het weigeren van meer dan twee ouders te erkennen ongrondwettelijk was en bepaalde dat een kind meer dan twee ouders kan hebben.

(Bron>>)

Als we denken dat polyamoureuze relaties enkel in Quebec worden genormaliseerd, hebben we het mis. Dit artikel, gepubliceerd door de VRT, stelt monogamie als norm ter discussie en zet de deur open voor polyamoreuze relaties: ‘Bijna 1 op de 3 Belgen had al een open relatie, de helft had al eens een ‘niet-monogame’ ervaring’ (Bron>>).

Opvallend is dat het onderzoek pas later wordt gepubliceerd – iets wat vaker gebeurt – zodat de lezer niet kan controleren hoe het onderzoek is uitgevoerd, welke parameters er gebruikt worden en vanuit welk perspectief het plaats vond. Tegen de tijd dat het onderzoek wordt gepubliceerd, is de lezer deze casus al vergeten. Zo worden deze zogenaamde waarheden opgenomen en beïnvloeden ze het beeld van de lezer.

Ontrouw wordt hier goedgepraat met: ‘Dat hangt samen met het vervullen van de behoefte aan intimiteit, autonomie, seksuele nieuwigheid en het zoeken naar avontuur.’ Blijkbaar staat de behoefte van de ouders centraal, en niet het welzijn van het kind.

Het artikel schrijft ‘Open relaties kunnen een weerspiegeling zijn van toenemende diversiteit in relatiestructuren.’ Wordt ‘diversiteit’ hier ingezet om monogamie als norm te ondermijnen? Diversiteit van seksualiteit, diversiteit van relaties, diversiteit van gezinnen: op deze manier sluipen nieuwe begrippen binnen en worden ze aanvaardbaar onder de koepel van diversiteit.

Het Laatste Nieuws meldt dat men queer gezinnen voor het eerst centraal stelt tijdens de Pride Week.

“Zusje is broertje geworden, mama is nu papsie: regenboogfamilies vieren liefde en diversiteit op Antwerp Pride” (Bron>>).

Deze term 'queergezinnen' gaat verder dan regenbooggezinnen (met homo- of lesbische ouders). Ook gezinnen met transgenderouders en/of transkinderen vallen hieronder.

IVF, draagmoederschap, puberteitsblokkers, cross-hormonen en chirurgische ingrepen worden hierbij gepresenteerd als vanzelfsprekend – als middelen om de maakbare mens en het maakbare gezin te ondersteunen. Er wordt niets gezegd over de nadelen van puberteitsblokkers en transhormonen. Wat met de onvruchtbaarheid die vaak gepaard gaat met een transitie? Moeten draagmoederschap en kunstmatige baarmoeders in de toekomst dit hiaat opvullen?

Ondanks het feit dat de wetenschap het natuurlijke wil evenaren, zal dat nooit 100 % lukken. Het menselijk voortbestaan ligt nu eenmaal vast binnen een man-vrouwrelatie, en de vrouw is de perfecte draagster van het kind.

Het belang van een goede moeder-kindhechting, reeds vanaf de moederschoot, kan niet worden weggecijferd en is onvervangbaar.

Dat er onregelmatigheden optreden waarbij de wetenschap tussenkomt, is voor velen een grote hulp. Maar waar ligt de grens? Gaat men los van de natuur ‘the creator’ spelen en het trans humane gezin creëren?

Contact

Steun ons