Ieder jaar zijn er meer meldingen van kindermishandeling binnen het gezin.

Wat is er aan de hand?

Het belang van duurzame relaties en sterke gezinnen.

Juni 2026 – Bescherm onze kinderen

Kindermishandeling komt statistisch vaker voor in situaties waar regelmatig nieuwe partners een opvoedende rol opnemen. Onderzoekers koppelen dit onder meer aan hogere stressniveaus binnen het gezin, minder stabiele hechting en zwakkere vertrouwensrelaties. Het zoeken naar een nieuw evenwicht verloopt niet altijd vanzelfsprekend. Ook partners zelf kunnen slachtoffer worden van geweld, samen met de kinderen.

Onderzoek toont eveneens aan dat kinderen in eenoudergezinnen gemiddeld een hoger risico lopen op mishandeling of verwaarlozing. Dat hangt vaak samen met een hogere stressbelasting: één ouder draagt meestal alleen de zorg, opvoeding en financiële verantwoordelijkheid. Daardoor is er minder ruimte voor rust, toezicht en herstel. Ook hier blijkt het belang van een stabiele en duurzame relatie, zodat ouders er niet alleen voor staan.

Uiteraard komt kindermishandeling ook voor binnen traditionele gezinnen maar in mindere mate.

Het verminderen van werkdruk en financiële druk op gezinnen is essentieel. De stijgende uitval op de werkvloer bevestigt dat steeds meer gezinnen onder zware druk staan.

Met recente hervormingen worden zorgouders financieel benadeeld wanneer zij thuisblijven of kiezen voor deeltijds werk om meer tijd te besteden aan de opvoeding van hun kinderen. De vrije keuze verdwijnt steeds meer. Enkel financieel sterke gezinnen kunnen zich dat nog permitteren. Nochtans vermindert de stress binnen een gezin aanzienlijk wanneer één van de ouders tijdelijk meer beschikbaar kan zijn voor het gezin.

Ook de waarde van het kindergeld is gedaald. De inflatie werd jarenlang onvoldoende gecompenseerd. Daarnaast bestaat er geen toeslag meer voor het tweede en derde kind; enkel een schoolbonus blijft behouden. Het basisbedrag van het kindergeld ligt bovendien lager dan in Brussel en Wallonië als gevolg van politieke keuzes.

Wij vragen de minister van Welzijn: 

• De herwaardering van sterke, warme gezinnen en duurzame relaties. Sterke relaties vormen de basis van evenwichtige gezinnen waarin kinderen kunnen floreren. Zij zijn essentieel voor het welzijn van toekomstige generaties.

• Wij vragen dat gezins- en relatieondersteuning waar nodig wordt aangeboden en laagdrempelig toegankelijk is voor iedereen die daar nood aan heeft.
  
  
• Wij vragen ook dat de werkdruk op gezinnen vermindert.
  Dat kan door één van de ouders tijdelijk vrij te stellen van buitenshuis werken of de mogelijkheid te bieden om deeltijds te werken zonder op latere leeftijd financieel afgestraft te worden via een lager pensioen.
  Dat kan door het kindergeld te verhogen naar het niveau van Brussel en Wallonië, zodat gezinnen meer financiële ademruimte krijgen.

Wij vragen dat Sensoa in haar relationele en seksuele vorming jongeren:

• tools aanreikt om duurzame relaties op te bouwen, zoals trouw, geduld, zelfbeheersing, samenwerking, elkaar aanvullen en dienstbaarheid;
• leert verantwoordelijkheid op te nemen bij de komst van nieuw leven.
• bijbrengt dat een duurzame relatie de meest stabiele context biedt om kinderen op te voeden

Wij hopen dat minister Caroline Gennez onze bezorgdheid deelt en Sensoa aanmoedigt om meer aandacht te besteden aan het belang van duurzame relaties, zodat jongeren later sterke en warme gezinnen kunnen vormen waarin kinderen gezond en veilig opgroeien.

Voetnoot

Sensoa schrijft in ‘Lesgeven over relaties’: ‘Relaties bij jongeren hebben vaak het patroon van 'seriële monogamie': een reeks van opeenvolgende exclusieve relaties. Sommige jongeren mogen nog niet daten van hun ouders.’

Hier lijkt Sensoa opeenvolgende monogame relaties als norm voor te stellen. Bovendien wekt deze passage de indruk dat wachten met daten tot op latere of volwassen leeftijd op zich niet nodig is, maar soms enkel het gevolg is van een ouderlijk verbod. Is dat de boodschap die jongeren nodig hebben? (Bron>>)