Pride-optochten: symbool van vrijheid of van verval?
Augustus 2026, Comité Bescherm onze kinderen

Waarom nemen de ergernissen rond de Pride-optochten steeds toe?

Is er sprake van een afname van de tolerantie of van een toename van de excessen?

Waarom worden er steeds meer kinderen bij betrokken?

Is het jou ook opgevallen dat er dit jaar steeds meer Pride-optochten in het straatbeeld verschijnen, ook in kleinere steden?
Naast de Prides van Antwerpen en Brussel vonden er ook optochten plaats in Brugge, Gent, Mechelen en Hasselt. In september staat bovendien een Pride in Leuven gepland.

De minister van Gelijke Kansen, Caroline Gennez, ondersteunt financieel organisaties die Pride-evenementen organiseren. In 2026 is hiervoor een budget van 137.950 euro uitgetrokken (Bron>>). Dat geeft de organisatoren uiteraard een extra boost.

Hoe langer hoe meer worden er kinderen bij betrokken

• Voor het eerst in de 18-jarige geschiedenis van Antwerp Pride richtten de organisatoren op de vooravond van de Pride van 2025 een familiedag in voor kinderen met queerouders, met activiteiten die op de kinderen waren gericht (Bron>>).
• De Amsterdam Pride 2026 nodigde de zangeressen van K3 uit. De kinderen werden zo via hun idolen naar de Pride in Amsterdam getrokken. De boodschap was glashelder: breng je kind mee en laat het meezingen met “Alle kleuren”. Dit is opnieuw een strategie om kinderen bij de Pride te betrekken. Dit past in een bredere cultuuromslag waarbij de kindertijd steeds vroeger wordt ingenomen door seksuele en genderideologische boodschappen. We zien hetzelfde gebeuren in sommige scholen waar de vrijzinnige ideologie van Sensoa wordt onderwezen, namelijk de vroege praktijkgerichte seksuele vorming en het bijbrengen en uitvoeren van de genderideologie in de klas.

Welke zichtbare LGBTQI+-gemeenschap is er aanwezig?

Bij het bekijken van een fotoreportage van de Pride-optocht in Brugge vielen ons enkele foto's op.

Op de eerste foto zien we in het midden iemand in zwarte leren kleding, met ijzeren armbanden en een ketting, en met een hondenmasker op. Hij behoort tot de leather community. Leather-outfits worden geassocieerd met de BDSM-cultuur, waarbij Bondage, Dominance, Submission en Masochism aan bod komen. Hierbij wordt iemand gebonden met boeien of touw, wordt afgesproken wie de controlerende of onderdanige rol inneemt en kan de onderdanige persoon opwinding ervaren bij het ontvangen van pijn of vernedering, binnen vooraf afgesproken grenzen.

Binnen deze kringen worden door sommigen verschillende verdovende middelen gebruikt, waaronder alcohol, cannabis, MDMA (methyleendioxymethamfetamine), cocaïne en GHB/GBL (gamma-hydroxybutyraat). Daarbij loopt men het risico onvoldoende grenzen aan te geven of te respecteren.

Dit zijn subculturen die al sinds de seksuele revolutie zichtbaar zijn, vooral binnen gay spaces (ruimten voor homo's).

Therians

Voorts zien we op de eerste foto een persoon met een paars katachtig masker en oren en een neutrale outfit. Die persoon identificeert zich als kat, zonder een bepaalde seksuele voorkeur te vertonen. Dit zijn therians. Zij zeggen zich innerlijk verbonden te voelen met een dier of zich deels als dier te ervaren.

Het gaat om het gevoel dat een bepaald dier bij hun identiteit hoort. Dieren kunnen daarbij symbool staan voor eigenschappen die jongeren aantrekkelijk vinden. Een wolf staat bijvoorbeeld voor kracht. Een kat kan staan voor onafhankelijkheid. Een vos kan worden gezien als slim of eigenzinnig. Een hond wordt vaak verbonden met trouw. Sommigen maken ook geluiden van het dier of lopen op handen en voeten.

Verschillende progressieve psychologen die over dit onderwerp spreken, noemen het vooral een vorm van identiteit en zelfexpressie. Het gaat hier niet om een psychische stoornis (Bron>>, Bron>>).

Dit roept vragen op.

• Is het niet vreemd dat wij, mensen die instaan voor de zorg van het dierenrijk, onszelf gaan identificeren met en ons soms gaan gedragen als een dier?

• Is dit een uitloper van de bestaande genderideologie: ‘Hoe je je voelt krijgt voorrang op het biologische geslacht’? En in hoeverre evolueren deze jongeren tot evenwichtige volwassenen?

Politieke rechten

Het blijft niet bij een Pride-optocht. Daarnaast komen linkse politieke partijen op voor hun politieke rechten. Daarom zijn politici doorgaans ook aanwezig op de Prides.

Deze politici ijveren ervoor dat het geslacht X wordt ingevoerd op het paspoort, zodat personen die zich niet kunnen vinden in de man-vrouwopdeling zich als X kunnen registreren.

Zij willen ook dat niet-noodzakelijke medische ingrepen bij intersekse kinderen worden verboden, zodat deze mensen hun lichaam niet kunnen aanpassen aan hun overwegend mannelijke of vrouwelijke kenmerken (Bron>>).

Intersekse personen vormen een zeer kleine groep die kenmerken van beide geslachten vertonen, namelijk 0,02% van de bevolking. Maar ook andere afwijkingen aan de geslachtsorganen wil men normaliseren, uit de pathologie halen en onder de noemer ‘intersekse personen’ toevoegen (Bron >>).

Onder de noemer ‘vrijheid en diversiteit’ zien we steeds meer schadelijke fenomenen optreden die worden genormaliseerd in onze maatschappij en het onderwijs. Zijn we onze wijzer, onze richting kwijt? Zijn dat onze voorbeeldfiguren die onze kinderen moeten volgen? Het leidt tot de afbraak van gezonde grenzen, natuurlijke en universele normen, en uiteindelijk tot het verval van onze maatschappij.

Slot

De Pride-optochten en het LGBTQI+-label worden misbruikt om decadentie te normaliseren.